بسم الله الرحمن الرحیم

 

چند مدتی می‌شود که قضیه شکل و ظاهر جدید میدان انقلاب اسلامی، مورد انتقاد اقشار مختلف مردم جامعه قرارگرفته‌است. شکل و ظاهری که نه تنها شباهتی ندارد با ظاهر قبلی آن که نمادی از روزها و سال‌های به یادماندنی این مرز و بوم بود، بلکه پر است از نمادهای فراماسونری و صهیونیستی!

و این خود جای تعجب است که مسئولان شهرداری، چطور ساده از کنار این طرح عبور کردند و آن را ساختند و سرانجام با اصرارها و اعتراض‌های مردم، حاضر به تخریب بنا شدند و فراخوان دادند که هر طراحی ایده و نظری دارد، برای طراحی جدید بنای میدان انقلاب اسلامی، به ما کمک کند.

و البته در این میان کسی هم نباید بگوید که ای آقایان! این پولی که به عنوان بودجه دستتان است، بیت‌المال است و این خراب‌کردن‌ها و مجدد ساختن‌ها که به تازگی زیاد باب شده‌ -که الحمدلله هنوز کسی زورش به میدان آزادی نرسیده- اگر فکر و مدیریتی درست، پشتش باشد، سرانجامش به اینجا نمی‌رسد!

خلاصه کلام این که، شهردار برتر جهان اسلام شدن، زمانی مدالش بر سینه‌مان خوش می‌نشیند که عکس شهدا را از در و دیوار شهر پاک نکنیم و به جایش اشکال هندسی نکشیم!

شهردار نمونه جهان اسلام شدن، زمانی افتخاردارد که ایستگاه‌های اتوبوس درون شهری‌مان منقش به نمادهای اسلیمی و مذهبی باشد!

شهردار نمونه جهان اسلام شدن، زمانی به معنی واقعه کلمه تحقق می‌یابد که جشن‌ها و اعیادمان که در پارک‌ها و فرهنگسراها برپا می‌شود، پرنباشد از خواننده‌های زیرزمینی و موسیقی‌های آن‌چنانی!

جناب شهردار! ما قدردان زحماتتان هستیم اما اینها را گفتم که بدانید، خیلی هم دل به این القاب پرطمطراق، خوش نکنید، این القاب را مردم‌مان که به گفته امام راحل ولی نعمت‌های اصلی‌مان هستند، باید به شما بدهند نه کس دیگری.

 

هفته‌نامه زن‌روز- 26 آذر1390

 

 

پی نوشت:

این روزها دقیقه به دقیقه پیامک های شب یلدا می یاد!

و دلم چقدر می سوزد...

ما را چه شده که یادمان رفته محرم است و کاروان در راه شام...

یلدا یعنی یک شب با هم بیشتر بودن را جشن بگیریم  و این را دختر 3 ساله بهتر می فهمد...