بسم الله الرحمن الرحیم

وقتی سال 87 با وجود شیرین کاری یک بازیگر، مسئولان کشور وارد میدان شدند و خواستار اکران آن فیلم، تعجب بسیاری برانگیخته شد که ارزش دارد یا نه؟! درست است یا نه؟! گفتیم عجب دل و جرأتی که نمی گذارند با اشتباه یک نفر حاصل زحمات عده ای از بین برود! اما اکنون سوالم این است، این مسئولان دیروز، امروز کجایند که نه بازیگری از فیلم خطایی کرده و نه فیلمنامه اش از جنس بسیاری ست که ثنمی با نظام ندارد! ایکاش دلیل این همه سکوت را کسی رازگشایی می کرد!

هر کسی برای عدم اکران قلاده های طلا دلیلی را می آورد؛  به مذاق برخی آقایون سیاسی خوش نیامده، امنیتی، یک عده سبزک می خواهند هنگام اکران تجمع کنند، ممکن است یک عده انسان نما مثل فیلم پایان نامه در زمان اکران صدای حیوان از خودشان در آورند و ...

آنکه به مذاق برخی سیاسیون خوش نیامده، خب نیامده که نیامده، مگر اصلا مهم است؟! کجای فیلم دروغ بوده که به خوششان نیامده؟! با کلی اغماض و چشم پوشی از کنار عالی جنابان گذشته اند. اگر این وسط وزارت اطلاعات شاکی شود که چهره ما را خراب کرده اید، به خدا حق دارند اما برخی سیاسیون، سرسوزنی نه!

که اتفاقا نقد بنده به فیلم هم همین است که آنقدر که بچه های وزارت را مقصر نشان داد، سهم استوانه نظام و جناب عبای شکلاتی و جناب متوهم و متفکران! اتاق فکر تهران را نشان نداد!!!

تجمع یک مشت! سبزک، که قطعا شک نکنید بیش از یک مشت نیستند، آنقدر مهم است؟! متأسفم برای بچه مذهبی ها که از بس در برابر این فیلم منفعلانه عمل کردند که باید چنین به نظر برسد و شایعه شود که به دلیل تجمع تعدادی سبزک وطن فروش، فیلم اکران نمی شود!

وقتی از آنچه باید حمایت کنیم، حمایت نکنیم همین می شود که سوژه اصلی فیلم ها باید بشود، خیانت!

البته به شخصه رفتارهای وزارت ارشاد را هم نمی پسندم! رفتارهایی که به عقیده نگارنده به شیطنت بیشتر می ماند! برایم جالب است که وزارت ارشاد دراین میان چه راحت از کنار مسأله می گذرد و وقتی بحث عدم مجوز می شود، سینه سپر می کند که عدم مجوز از سوی ما نیست و به قولی توپ را می اندازد در زمین دیگران! دلم می خواست بدانم اگر این فیلم یک فیلم با نگاهی ناخوشایند به انقلاب و نظام بود، و مجوز اکران نمی گرفت، آیا نبودند همین آقایان که به بهانه اجازه حرف زدن و شنیده شدن همه، مجوز اکران آن را می دادند؟!

اگر این فیلم یک فیلم با نگاهی ناخوشایند به انقلاب و نظام بود همان چند سبزک انگشت شمار، الم شنگه راه نمی انداختند و چه ها که نمی کردند؟!

وقتی خودمان حامی نباشیم و منتظر باشیم که تا شخص دیگری سکوت را بشکند و حرف بزند همین می شود که شده!

پی نوشت

به فیلم کمی نقد دارم البته کمی بیشتر از کمی اما الان جایش نیست و این را هم بگویم که به گمانم محاسن فیلم به انتقادهایش می چربد؛ و یکی اینکه، چقدر زیبا ماهیت فتنه را نشان داد! اما خب...

 ایکاش به جای اینکه سکوت کنیم دست به کار می شدیم برای حمایت...